7 Mayıs 2010 Cuma

Aşık Halk Edebiyatı

.



Aşık Halk Edebiyatı, âşıkların ortaya koyduğu eserlerin oluşturduğu, halk edebiyatı içinde yer alan bir kol. Anonim ürünlerin dışında kalan şiirlerin (koşma, destan, semai, kalenderi vb.) oluşturduğu toplam, böyle adlandırılır.


Kimi âşıkların başından geçen ve yaygınlaşıp ünlenen hikâyeler de âşık edebiyatı içinde incelenir. Bir tarikata mensup olup o yolda şiir söyleyen tekke şairlerinin eserleri, tekke şiiri diye anılır, âşık edebiyatının içinde değildir. Halk diliyle ve hece vezniyle meydana getirilen, saz eşliğinde söylenen şiirlerden oluşan geleneksel edebiyatımızın adıdır. Bu geleneği sürdüren şairlerimize Âşık denildiği için bu edebiyata da Âşık Edebiyatı denilmiştir. Âşık Edebiyatı'nın kökü Orta Asya'ya kadar dayanır. Bu akımı temsil eden âşıklar, Orta Asya Türk şiir geleneğine bağlı kalıp, ellerinde sazları ile diyar diyar dolaşarak sanatlarını icra ederler.

Aşıklar halk arasında yetişir, duygu ve düşüncelerini saz çalarak dile getirirler.Böylece kendi şarkılarını aşık edebiyatına uygun olarak söylerler. aşık edebiyatı nazım biçimleri; koşma destan semai varsağı ve türküdür. Hece ölçüsünün 7, 8, 11'li kalıpları çok kullanılmıştır. Daha çok yarım uyak kullanılmış, cinaslara da yer verilmiştir.

Hiç yorum yok: